Ó choillí Glenbower go Abhainn Dissour Ó mhullach mo mháthar go talamh gach aonú Níl eiliú ar bith agam ach an mórtas a bhraith Sna Páircí Uí Chinnéide áit nach lig an gasra a gciontach Bheadh siad ag rith is ag streachailt ar son grá Ar son an fhearainn a ghlaofaimid Killeagh agus an Tiarna os cionn Killeagh la La la la la La la la la la Ar son an glas agus an bán atá faoi mo chuma Ar son an pharóiste a choimeád go deo Sa mbliain 1995 tháinig ardú cáirt ar an ngaoth Agus ní raibh aon duine ag diúltú don sinsear, ba chúis áthais é I laethanta na dorchada, in aice na heagóra Ligigí do gasra Chillile tóg go mór arís an spéir a luascadh Bheadh siad ag rith is ag streachailt ar son grá Ar son an fhearainn a ghlaofaimid Killeagh agus an Tiarna os cionn Killeagh la La la la la La la la la la Ar son an glas agus an bán atá faoi mo chuma Ar son an pharóiste a choimeád go deo Killeagh la La la la la La la la la la La la la la la la La la la la la la Killeagh la La la la la La la la la la Ar son an glas agus an bán atá faoi mo chuma Ar son an pharóiste a choimeád go deo Nuair a bheidh mo chuid ama ag críoch Nuair nach mbeidh lá in aon leithscéal níos mó Cuimhligh ar mo scamaill leathan le Abhainn Dissour liom a bhurialt