Ey protest halkım! Bana ne yaptın? İçinizden hiçbirinize ait hissedemiyorum Davanıza davam diyemiyorum Bilemiyorum, sorun bende mi? Ne yapsam kendimi? Anlatsam derdimi Her yer karanlık Yarından umudum yok Aslında sorum çok ve cevaplar sayfalar dolusu önümde Ne kadar görmek istesem de gözümle Her yer karanlık Her yer karanlık Hiç ışık yok Ne zaman düşsem bu yalnızlığa Kitaplar koştu hep yardımıma Binlerce yıl önce mum ışığında Kavuşmuşlar insanlar aydınlığa Şimdi tüm bu ustalar izlerlerken Ve güya tanrılar da bizlerleyken Ne yaptık da düştük bu karanlığa? Sanki uzanıyor ta yanıbaşımdan sonsuzluğa Her yer karanlık Yarından umudum yok Aslında sorum çok ve cevaplar sayfalar dolusu önümde Ne kadar görmek istesem de gözümle Her yer karanlık Her yer karanlık Hiç ışık yok Yine birilerini kızdırdım Yağıyor üstüme tanrının laneti Ne hain, ne katil, ne de hırsızdım Tanrınız buysa beyler, yok hiç adaleti Protestler yeni tezler üretirlerken Bir şekilde marjinal olalım derken Az olmak uğruna yine çoktan oldular Adeta koskocaman bir boktan ordular Ne yaptıysam olmadı, hep haksızdım Söylemlerim pek çokları için tatsızdı Arkamda Titanlar olsa da fark etmez Onların gözünde ben hep dayanaksızdım Konuştukça gözlerinde düşüyorum N'olur ört üstümü anne, çok üşüyorum Delirtiyor beni insanların gamsızlığı Ne olacak da bitecek bu yalnızlığım? Her yer karanlık Yarından umudum yok Aslında sorum çok ve cevaplar sayfalar dolusu önümde Ne kadar görmek istesem de gözümle Her yer karanlık Her yer karanlık Hiç ışık yok